تركيب‌بند در مرثيه‌ى عاشورا : « 1 » 1 باز اين چه نغمه است كه دستان سراى عشق * آهنگ ساز كرده به شور و نواى عشق آن كاروان كجاست كه بانگ دَراى او * افكنده است غُلغُله در نينواى عشق شور حسينى است مگر كز ره حجاز * ساز عراق كرده به برگ و نواى عشق مانا عزيز فاطمه فرزند مصطفىست * كوچ از مدينه كرده سوى كربلاى عشق سوداگر خداست كه نقد روان به كف * بگرفته در معامله‌ى خونبهاى عشق از سر به راه دوست دويده‌ست يار صدق * در نى نواى وصل دميده‌ست ناى عشق با بانگ هُو هُوَ الحق و آواز دوست دوست * خواند به گوش عالميان ماجراى عشق از جان و دل نهاده قدم در ره بلا يعنى منم شهيد بيابان كربلا 2 از آسمان هلال محرّم چو شد برون * رفت از دل زمين و زمان طاقت و سكون ماه نو آمد از شفق سرخ آشكار * چون خنجر برهنه كه افتد به طشت خون با پيكر خميده عيان گشت در سپهر * شكل هلال چون رقم حرف حا و نون بر لوح چرخ با قلم نور اين دو حرف * ما را به نام حسين است رهنمون يعنى كه تا قيامت از آن ماجرا كه رفت * رمزى بود نوشته بر اين چرخ نيلگون در كربلا چو شد عَلَم شاه دين بلند * گرديد رايت ستم و كفر سرنگون فرياد از آن ستم كه به آل عبا رسيد * از شاميان ناكس و از كوفيان دون اى كوفيان چه فتنه ز نو كرده‌ايد ساز با آل مصطفى چه جفا كرده‌ايد باز 3 آهنگ كوفه كرد ز يثرب امام دين * نور خدا و شمع هُدى ماه راستين تا دستگاه كفر و ستم سرنگون كند * دست خدا درآمد گويى از آستين خم كرد آسمان سر تعظيم سوى خاك * چو خونِ پاك شاه زمان ريخت بر زمين زان خون فزود قدر چنان خاك پست را * كاندر بَرش حقير بوَد چرخ هفتمين خورشيد كس نديد بدان گونه پر فروغ * ياقوت كس نديد بدان منزلت ثمين از آن شرف كه خون شهيدان به خاك داد * سايند مهر و ماه بر او جَبْهه و جبين شيطان نكرد سجده بر اين خاك زين سبب * او را لقب ز غيب رجيم آمد و لعين

--> ( 1 ) - شش بند از اين تركيب‌بند در تيرماه 1336 شمسى سروده شده ( ذى الحجه 1376 قمرى ) و بند سوم و هشتم در سال 1348 شمسى برابر با 1389 قمرى سروده شده است .